کشاورزی، فقر و نابرابری

اثر رشد بخش کشاورزی بر فقر و نابرابری در مناطق روستایی شهرستان زابل

کارشناسی ارشد- 1399

پدیدآور: مریم گمشادزهی استاد راهنما: محمود احمدپور برازجانی استاد مشاور: حمید کریمی استاد مشاور: ولی اله سارانی

دانشگاه زابل، دانشکده کشاورزی

چکیده:‌ کشاورزی بخش اصلی اقتصاد روستایی استان‌‌‌های ایران است. در حقیقت، بیشتر جوامع روستایی در بخش کشاورزی کار می‌کنند. ‌با این وجود، سطح فقر در مناطق روستایی هم‌چنان بالا است. مباحث نظری در مورد چرخه معیوب فقر نشان می‌دهد که فقر یک ‌مشکل اجتماعی است که عوامل مختلفی را درگیر می‌کند، از این رو تلاش برای حل مسئله فقر ضروری است. در مطالعه حاضر، اثر ‌رشد بخش کشاورزی بر فقر و نابرابری در مناطق روستایی شهرستان زابل بررسی شده است و عوامل تعیین‌کننده کاهش سطح فقر ‌روستایی در زابل مطالعه شده است. برای انجام این تحقیق از روش میدانی استفاده شد و داده های مورد نیاز در قالب پرسشنامه به ‌صورت پیمایشی جمع‌آوری شد.‌‌ ‌برای انجام این تحقیق از مدل‌های خطی و غیرخطی اهلوالیا و نیز مدل رشد به نفع فقیر استفاده و ‌داده‌های مورد نیاز این تحقیق،‌ ‌به‌صورت کتابخانه‌ای، اسنادی(آمارنامه‌های دوره 1358-1398) و تکمیل پرسشنامه جمع‌آوری شد. ‌نتایج نشان داد که رشد اقتصادی بخش کشاورزی به دلیل نوسانات شدید و عدم استمرار و پایداری، بر روی توزیع درآمد (برابری) ‌در مناطق روستایی زابل و همچنین در حمایت از فقیران روستایی تأثیرگذار نبوده است . این مطالعه به‌دلیل کمک به دولت در ‌تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری در خصوص موضوع کاهش فقر حائز اهمیت است.‌

#وزارت_تعاون_کار_و_رفاه_اجتماعی

#در_مسیر_عدالت