هشتمین گزارش عدالت شغلی با عنوان عدالت شغلی بدون کار شایسته؟ گره پنهان شکاف های نسلی در بازار کار ایران به وسیله پویش عدالت شغلی منتشر شد.
در این گزارش آمده است:
افراد متعلق به پریکاریا با نبود امنیت شغلی و اقتصادی، فقدان مسیر شغلی روشن، ضعف حمایتهای اجتماعی و محرومیت از حقوق بنیادین کار مواجهاند. برخلاف طبقه کارگر سنتی، این گروه نه از قراردادهای پایدار برخوردار است و نه به سازوکارهای چانهزنی جمعی و نمایندگی نهادی دسترسی دارد. در نتیجه، پریکاریا بیش از آنکه در معرض بیکاری مطلق باشد، با «اشتغال ناپایدار» و «بیثباتکاری» مزمن مواجه است.
از منظر تحلیلی، مفهوم پریکاریا در نقطه مقابل «کار شایسته» ـ بهعنوان چارچوب محوری سازمان بینالمللی کار (ILO) ـ قرار میگیرد. کار شایسته بر امنیت شغلی، درآمد منصفانه، حمایت اجتماعی، شرایط کاری ایمن و امکان مشارکت و تشکلیابی تأکید دارد؛ در حالی که گسترش پریکاریا نشاندهنده ناکامی سیاستهای بازار کار در تحقق این اصول است. به بیان دیگر، پریکاریا تجسم عملی شکاف میان اهداف هنجاری کار شایسته و واقعیتهای حاکم بر بازار کار معاصر است.
بر اساس تلفیق نظریه استندینگ با چارچوب کار شایسته، میتوان گروههای در معرض بیثباتکاری را شناسایی کرد؛ از جمله شاغلان موقتی و پارهوقت، نیروهای پیمانکاری و برونسپاریشده، آزادکاران و شاغلان فاقد محل کار ثابت، و افرادی که از مزایای اشتغال استاندارد مانند بیمه، مرخصی، بازنشستگی و ایمنی شغلی محروماند. تمرکز این اشکال اشتغال در میان جوانان و نسلهای جدید، پریکاریا را به مسئلهای کلیدی در حوزه عدالت شغلی و روابط بیننسلی تبدیل کرده است.
در مجموع، گزارش نشان میدهد که بدون بازاندیشی در سیاستهای اشتغال، تقویت حمایتهای اجتماعی و بازسازی نهادهای تنظیمگر بازار کار، گسترش پریکاریا میتواند به تضعیف همبستگی اجتماعی، افزایش نابرابری و تعمیق شکافهای نسلی در بازار کار بینجامد.
#وزارت_تعاون_کار_و_رفاه_اجتماعی
متن کامل گزارش در لینک زیر:
عدالت شغلی بدون کار شایسته؟ گره پنهان شکاف های نسلی در بازار کار ایران_-1
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟