-
اندازه متن
+
اولین گزارش سیاستی از مجموعه «عدالت شغلی»: جایگاه تشکلهای کارگری در ارتقای شاخصههای عدالت شغلی
جایگاه تشکلهای کارگری در ارتقای شاخصههای عدالت شغلی اشتغال عادلانه به معنای الگوهای اشتغالی است که با استانداردهای کار مطابق بوده، از طریق گفتوگوی اجتماعی به دست آمده، نسبت به برابری در حوزۀ اشتغال حساس بوده و بر فرآیندهای شفاف و قانونمند برای محافظت از حقوق کارگران متکی است. در جهت تضمین اشتغال عادلانه در اغلب کشورهای توسعهیافته، سطوح دستمزد و شرایط کار از طریق چانهزنی جمعی میان شرکای اجتماعی مختلف تعیین میشود. اتحادیههای کارگری یکی از مهمترین نقشآفرینان در این فرآیند هستند و بهطور خاص از اواسط قرن بیستم نقش اصلی را در زمینۀ حمایت از حقوق و منافع کارگران و برقراری عدالت شغلی برای آنان برعهده گرفتهاند.
فارغ از نقشی انقلابی که رویکردهای رادیکالتر طیف چپ برای اتحادیههای کارگری در نظر میگیرند، نگاهی به ساختار و وضعیت اتحادیههای کارگری بهطور خاص در کشورهای سوسیال دموکرات نشان میدهد که در حال حاضر مهمترین نقشهای اتحادیههای کارگری عبارتاند از نمایندگی کارگران در زمینۀ مذاکره با کارفرمایان در مورد دستمزد، ساعات و شرایط کاری؛ ارائۀ مشاوره به کارگران در زمینۀ مسائل حقوقی در مواقع بروز اختلاف با کارفرمایان؛ اعمال نفوذ در زمینۀ تدوین قوانین و سیاستهای مدافع حقوق کارگران؛ ارائۀ خدماتی چون برگزاری دورههای آموزشی و مهارتآموزی برای اعضا و سازماندهی کنشهای جمعی مانند اعتصابات کارگری در صورت شکست مذاکرات. اتحادیهها همچنین در جهت استانداردسازی مزدها بین کارگران و مبارزه برای پرداخت برابر در ازای کار برابر میکوشند. شواهد عملی نیز حاکی از آن است که در کشورهای مختلف و در طول زمان، تقویت اتحادیههای کارگری با کاهش نابرابری درآمدی همراه بوده است.
گزارش حاضر با رویکردی تطبیقی و با نگاهی به نقشها، کارکردها و قوانین و قواعد فعالیت اتحادیههای کارگری در برخی از نقاط جهان، پیشنهادهایی را برای تقویت این تشکلها در ایران ارائه میکند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟