نظامِ مالیاتیِ ایران سالهاست که با بیعدالتی و وابستگی به نفت دستوپنجه نرم میکند. اما آیا میتوان با اصلاحاتِ ساختاری و هوشمندسازی، این مسیر را دگرگون کرد؟
علیرغم جایگاهِ مالیات در رشد و رفاه اقتصادی، ساختارِ فعلی با مشکلاتی نظیر تمرکزِ شرکتها در تهران، فرارِ مالیاتی، نبودِ زیرساختِ اطلاعاتی و توزیعِ ناعادلانهی منابع مواجه است.
درآمدِ مالیاتی، بهجای بازگشت به محلِ فعالیتِ اقتصادی، غالباً در پایتخت تجمیع میشود و بسیاری از شهرها سهمِ عادلانهی خود را دریافت نمیکنند.
با ثبتِ دقیقِ محلِ فعالیتِ اقتصادی در سامانهی مؤدیان، پرداختِ مالیات به استانِ محلِ فعالیت بهصورتِ مستقیم، تخصیصِ عادلانهی سهمِ شهرداریها و روستاها و انتقال و تخصیصِ هوشمندِ منابع، میتوان عدالتِ منطقهای و توسعهی متوازن را به ارمغان آورد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟