بررسی و تحلیل میزان توسعهیافتگی و نابرابریهای فضایی استان کرمان
کارشناسی ارشد- 1396
پدیدآور: امید بیون استاد راهنما: علی شهدادی استاد مشاور: مهدی میرزاده کوهشاهی
دانشگاه هرمزگان، دانشکده علوم انسانی
چکیده: رشد شتابان جمعیت و کالبد شهرها همواره توزیع بهینه خدمات عمومی شهری و تخصیص زمین برای کاربریهای موردنیاز را با مشکل مواجه ساخته است. این امر منجر به عدم تعادل فضایی مناطق و قسمتهای مختلفی از شهرها شده است که قابلیت دسترسی شهروندان به نیازها و خواستهای آنها را کاهش میدهد، یکی از مهمترین موارد نابرابریها، نابرابری فضایی است. بر همین اساس، هدف پژوهش حاضر «بررسی و تحلیل میزان توسعهیافتگی و نابرابری فضایی در استان کرمان» میباشد. تحقیق حاضر دارای ماهیت توصیفی- تحلیلی بوده و جهت گردآوری دادهها از مطالعات اسنادی و میدانی و برای تحلیل دادههای خام و پهنهبندی شهرستانهای استان کرمان از مدلهای تصمیمگیری چندمعیاره و نرم افزار GIS استفاده شد. یافتههای تحقیق در راستای فرضیه اول، بیانگر آن بود که شهرستانهای کرمان و رفسنجان به ترتیب با درجه (000/0) و (5447/0) در رتبه اول و دوم از سطوح توسعهیافتگی قرارگرفته و شهرستانهای بافت، بردسیر، رودبار جنوب، عنبرآباد، کوهبنان، راور در میانهای از سطح توسعهیافتگی و سایر شهرستانها از این حیث در رتبههای آخری از سطح توسعهیافتگی قرار دارند. بدین ترتیب، شهرستانهای کرمان و رفسنجان در مطلوبترین وضعیت و شهرستانهای رابر، فاریاب و نرماشیر در پایینترین سطح از توسعهیافتگی قرار دارند. همچنین یافتههای تحقیق در راستای فرضیه دوم نشان می-دهد که مقایسه وضعیت شهرستانهای استان کرمان از سال 1390 تا 1394 به لحاظ وضعیت توسعه-یافتگی بیانگر آن است که تمامی شهرستانها تغییرات محسوسی نداشته و در همان سطح باقیمانده است بهجز شهرستان زرند که در سال 1390 در سطح نامطلوب قرار داشته که در سال 1394 به رده نسبتاً مطلوب ارتقا یافته است. بنابراین روند تغییرات در اکثر شهرستانهای استان کرمان در 4 سال گذشته بهسوی بهتر شدن وضعیت توسعهیافتگی حرکت نکرده است. در پایان برمبنای یافتههای تحلیلی تحقیق حاضر، راهکارهای تجربی پیشنهادی برای تحقق عدالت فضایی و توسعهیافتگی شهرستانهای استان کرمان ارائه شد.کلید واژه ها: توسعه، توسعهیافتگی، نابرابری فضایی، استان کرمان.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟