اندازهگیری نابرابری آموزشی و تحلیل اصابت مزایا به گروههای درآمدی در ایران
کارشناسی ارشد- 1395
پدیدآور: مریمالسادات علمالهدی استاد راهنما: حسین راغفر استاد راهنما: میرحسین موسوی
دانشگاه الزهرا (س)، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی
چکیده: کاهش و رفع نابرابری آموزشی، مستلزم مطالعه عوامل مؤثر و چگونگی تغییر آن در طول زمان است. هدف از انجام این پژوهش، اندازهگیری نابرابری آموزشی و بررسی مزایای ناشی از مخارج دولت بابت آموزش است. به این منظور با استفاده از دادههای خام هزینه-درآمد خانوار طی سالهای 1368 الی 1391 نرخهای ناخالص و خالص دسترسی به آموزش مقاطع آموزش عمومی، نرخ محرومیت از تحصیل، ضریب جینی و شاخص تایل سالهای تحصیل، محاسبه شدهاند و با استفاده از تحلیل اصابت مزایا، توزیع مزایای ناشی از مخارج دولت بابت آموزش عمومی، بررسی شده است. نتایج نشان میدهد طی دوره مورد بررسی، به طور کلی نرخهای دسترسی در حال افزایش و نرخ محرومیت در حال کاهش است با این حال، بررسی این شاخصها در زیر گروههای جنسیتی، منطقهای و درآمدی نشان میدهد این بهبودها، ناشی از کاهش نابرابری آموزشی پسران، مناطق شهری و گروههای بالای درآمدی، در مقایسه با دختران، مناطق روستایی و گروههای پایین درآمدی است. تحلیل اصابت مزایا نشان میدهد به طور کلی توزیع مزایا در مقاطع آموزش عمومی، بهبود یافته است. اما در مقاطع تحصیلی بالاتر، خالص مزایای دریافتی گروههای پایین درآمدی، کمتر از گروههای بالای درآمدی است.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟