گردشگری و نابرابری درآمدی منطقهای در ایران
کارشناسی ارشد- 1396
پدیدآور: عادل کریمی استاد راهنما: فاتح حبیبی استاد مشاور: علی فقه مجیدی
دانشگاه کردستان، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی
چکیده: سفر و گردشگری یکی از بزرگترین صنایع جهان و سریعترین بخش در حال رشد است که نقش مهمی در ایجاد شغل و تولید درآمد برای ساکنان یک مقصد و دولت دارد. علاوه بر این، از دیگر مزایای گردشگری از لحاظ تقویت اثرات مثبت، نفوذ در بسیاری از فعالیتهای اقتصادی دیگر است. به این ترتیب، توسعه گردشگری و تاثیر آن بر رشد اقتصادی به عنوان یک ابزار مثبت برای ترویج رشد اقتصادی به طور گستردهای به رسمیت شناخته شده است. همچنین توسعه گردشگری میتواند نیروی تعدیل کننده نابرابری درآمدی در بین مناطق توسعه یافته و توسعه نیافته باشد، بهطوری که با افزایش ارزشافزوده بخش خدمات به طور مستقیم باعث افزایش GDP میشود. با افزایش درآمد سرانه که در نتیجه ایجاد مشاغل و فرصتهای شغلی جدید توسط این صنعت در این گونه مناطق به وجود آمدهاست؛ سبب کاهش نابرابریهای درآمدی در مناطق میشود. هدف این پژوهش بررسی نقش توسعه گردشگری در کاهش نابرابری درآمد منطقهای در سه بخش جداگانه؛ اول: مناطق پنجگانه جغرافیایی کشور، دوم: مناطق توسعه یافته، کمتر توسعه یافته، توسعه نیافته و سوم: 31 استان ایران، میباشد. برای تخمین مدلهای ارائه شده از رگرسیون دادههای تابلویی پانل با نرمافزار stata برای دوره زمانی 1393-1385 استفاده شده است. براساس نتایج بهدست آمده، بین توسعه گردشگری و نابرابری درآمدی در مناطق و سطح کل استانهای کشور، رابطه معنیدار و بالقوهای وجود دارد، و در بازهی زمانی مذکور توسعه صنعت گردشگری باعث کاهش نابرابری درآمدی منطقهای در بین مناطق و استانها شده است، البته با توجه به نتایج آزمونها اثر مثبت توسعه گردشگری در بین مناطق توسعه یافته و کمتر توسعه یافته و توسعه نیافته مشهودتر است، یعنی درجه اثرگذار توسعه گردشگری بر تولید ناخالص داخلی در مناطق توسعه نیافته به نسبت، بیشتر از اثر آن در مناطق توسعه یافته بوده است. همچنین افزایش درآمد در مناطق مختلف در پی افزایش تولید ناخالص داخلی، توام با توسعه گردشگری بوده است.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟