سرمایه اجتماعی درون گروهی و نابرابریهای اجتماعی (مطالعه موردی شهر سنندج)
کارشناسی ارشد- 1396
پدیدآور: صادق خداکرمیان استاد راهنما: وکیل احمدی استاد مشاور: نادر امیری
دانشگاه رازی، دانشکده علوم اجتماعی و تربیتی
چکیده: پژوهش حاضر به بررسی رابطهی سرمایه اجتماعی درونگروهی با نابرابری اجتماعی در شهر سنندج میپردازد. فرض اساسی پژوهش حاضر این است که سرمایه اجتماعی درونگروهی در شهر سنندج غالبترین نوع سرمایه اجتماعی است که ازشرایط اجتماعی و در بستر گذار جمعیتی به وجود آمده است؛ بدین ترتیب نوع خاصی از روابط و مناسبات اجتماعی را شکل میدهد که این مناسبات به نوبهی خود در پدید آمدن نابرابری اجتماعی، در جامعه مورد پژوهش نقشی تعیینکننده دارند. به طور کلی دیدگاههای عامیانه و حتی تئوریک بیشتر بر جنبههای مثبت سرمایه اجتماعی درونگروهی در جامعه تأکید دارند، اما در این پژوهش سعی شده است، با توجه به یافتههای تجربی که به صورت میدانی گردآوری شده است، دیدگاههای تئوریک صاحبنظران گوناگون را مورد بررسی قرار دهیم که جنبهها و پیامدهای سلبی و ایجابی سرمایه اجتماعی درون گروهی را مورد کنکاش قرار دهیم. بدین ترتیب چارچوبی ترسیم میشود که میتوان از طریق آن پیامدهای اجتماعی سرمایه اجتماعی درونگروهی را در جامعه نشان داد. این پژوهش با روش کیفی و تکنیک مصاحبهی میدانی در شهر سنندج، با استفاده از نمونهگیری نظری و هدفمند در نیمهی نخست سال 1396 انجام شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان میدهد که گذار جمعیتی به افزایش اعضای خانوادهها و روابط درونگروهی و نهایتاً سرمایه اجتماعی درونگروهی منجر میشود. این روابط و مناسبات باعث میشود که منافع و منابع دولتی که متعلق به همه گروههای اجتماعی است تنها در درون گروههایی خاص توزیع شوند و در نتیجه دیگر گروهها و افراد غیر عضو یا غریبهها که در مناسبات اجتماعی آنان جایی ندارند از این منابع محروم شوند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟