ایمنی و بهداشت در محیط کار، یکی از پایههای اصلی عدالت و کرامت نیروی کار است.با این حال، شواهد آماری نشان میدهد که در ایران، سازوکارهای پیشگیرانه و نظارتی برای صیانت از جان و سلامت کارگران با کاستیهای جدی مواجه است.
در سال ۱۴۰۱، حدود ۱۹۰۰ مرگ ناشی از حوادث شغلی در مراکز رسمی ثبت شده؛ رقمی که نسبت به کشورهای همسطح و پیشرفته، ۸ تا ۱۰ برابر بالاتر است. پراکندگی نهادهای مسئول، کمبود شدید نیروی بازرسی، ضعف آموزشهای ایمنی و نبود شفافیت در دادهها، از جمله دلایل اصلی وخامت وضعیت تلقی شدهاند. تنها ۰.۵۶ بازرس به ازای هر ۱۰هزار کارگر فعال بوده و کمتر از ۴۰٪ کارگاهها مورد بازرسی قرار گرفتهاند. این کمتوجهی ساختاری، جان هزاران نیروی کار را در معرض خطر قرار داده است.
گزارش با تاکید بر ضرورت بازنگری در ساختار نظارت، دو راهکار اصلی را پیشنهاد میکند:
- ادغام بازرسیهای بهداشت و ایمنی در یک نهاد واحد – مشابه تجارب موفق بینالمللی – با هدف تقویت کارایی، کاهش تعارضهای نهادی و ارتقاء پوشش نظارتی؛
- استفاده از ظرفیت تشکلهای صنفی و بخش غیردولتی در آموزش، پایش و اجرای استانداردهای ایمنی، از طریق نهادسازی برای تربیت مسئولان ایمنی در کارگاهها، و پیوند آنان با نظام رسمی نظارت.
گزارش تأکید میکند که ایمنی در محیط کار صرفاً با صدور آییننامه محقق نمیشود؛ بلکه مستلزم همافزایی میان دولت، کارفرمایان و تشکلهای کارگری، بازنگری در سیاستهای اجرایی و تخصیص منابع کافی برای بازرسی و آموزش است.
برای مطالعه متن کامل کلیک کنید
#وزارت_تعاون_کار_و_رفاه_اجتماعی
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟