اندازهگیری نابرابری فرصتها در شهر تهران در سال 1390
کارشناسی ارشد- 1391
موضوع: اقتصاد
پدیدآور: آسیه بالابگلو کویجی استاد راهنما: میرحسین موسوی استاد مشاور: حسین راغفر
دانشگاه الزهرا (س)، دانشکده اقتصاد و حسابداری
چکیده: نابرابری فرصتها یکی از عباراتهای جدیدی است که به تازگی وارد متون پژوهشهای توسعه اقتصادی شده است. نابرابری به دو دسته تقسیم میشود: دسته اول نابرابریهایی هستند که از انتخاب و تلاشهای فردی ناشی میشوند و فرد در قبال آن مسئول است. دسته دوم نابرابریهایی هستند که خارج از کنترل فرد قرار دارند و بر اساس وضعیتهای از پیش تعیین شده به فرد تحمیل میشوند. از این دسته از نابرابریها با عنوان نابرابری فرصتها یاد می شود. اندازه گیری نابرابری فرصتها می تواند فصل جدیدی پیش روی تحلیلگران و سیاست گذاران در باب عدالت و سیاستهای بازتوزیعی بگشاید. این مطالعه بر پایه روشی است که توسط فریرا (2010) برای اندازه گیری نابرابری فرصتها ارائه شده است. در ابتدا افراد با توجه به وضعیتهای که دارند گروه بندی میشوند و با استفاده از دارایی افراد، شاخص ثروت ساخته میشود. سپس نابرابری بین گروهی که یک برآورد کران پایین از نابرابری فرصتهاست، محاسبه میشود. نابرابری فرصتها به دو روش پارامتری و ناپارامتری برآورد میشود. نتایج نشان میدهد که نابرابری فرصتها در شهر تهران در سال 1390، در حدود 20 درصد است. به بیان دیگر 20 درصد از کل نابرابریها در شهر تهران محصول فرصتهای نابرابری است که افراد در
قبال آن مسئولیتی ندارند. وضعیت هایی که بیشترین فرصتهای نابرابر را به وجود میآورند، شامل زبان و محل سکونت فرد هستند
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟